Every Day is A Reward
RSS icon Email icon Home icon
  • ไปเที่ยวกับสมาชิก Jeep Unity Club

    Posted on July 22nd, 2008 aoyoyo 2 comments

    ช่วงหยุดยาวที่ผ่านมา ผู้เขียนติดสอยห้อยตามครอบครัวเพื่อน (อันประกอบด้วยเพื่อนและ พี่ชาย พี่สะใภ้ และลูกเล็กๆ อีกสองคน) ไปเที่ยวกับกลุ่มย่อยของ Jeep Unity Club โดยเรามีที่หมายพักค้างแรมกันที่ สำนักงานเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน จังหวัดฉะเชิงเทรา

    ทำไมต้อง Jeep Unity Club … คือ อย่างที่บอกผู้เขียนติดสอยห้อยตามเขาไป เขา(พี่ชายเพื่อน)กำหนดมาแล้ว ว่าเขาจะไปเที่ยวด้วยรถจี๊ปนี่แหล่ะ เพราะเขาซื้อมาเพื่อการท่องเที่ยวแบบ off road นี้โดยเฉพาะ เขาศึกษา เขาเสาะหา จนได้เป็นเจ้าของ Jeep Cherokee มาหนึ่งคัน เอาไปติดแก๊ส ติด GPRS ติดวิทยุสื่อสาร (ว.ดำ) เสียเรียบร้อย  ดังนั้นเขาจึงต้องเที่ยวแบบนี้ … (ไม่รู้จะตลอดอายุการใช้งานของตัวเขา หรือของรถเขารึเปล่านิ)

    ไปทริปนี้ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไร เพราะมัวแต่(ตกระกำลำบาก)ขึ้นเขาลงห้วยกับขบวน off road อย่างที่เห็นข้างล่างนี่แหล่ะ เลยหมดแรงหมดไอเดียจะจับแสงมาใส่กล้องให้ได้ภาพงามๆ ออกมาอวดกัน

    ส่วนกิจกรรมต่างๆ ที่ผู้ร่วมทริปนี้เขาทำกันอ่านรายละเอียดได้ที่ forum นี้นะ

    จบข่าวดีกว่า …

    Related Posts:

  • เกาะกูด

    Posted on May 16th, 2008 aoyoyo 7 comments

    กลับมาก็หลายวันแล้ว เพิ่งมีโอกาสได้อัพบลอกก็วันนี้แหล่ะ

    เริ่มต้นออกเดินทางกันด้วยบริการเชิดชัยทัวร์ จากสถานีข่นส่งเอกมัย รถออกห้าทุ่มนิดๆ เดินทางแป๊บเดียวตีสี่ก็ถืง จ.ตราด แล้ว พวกเราพักกันที่ Captain Hook Resort ซึ่งให้บริการส่งรถมารับไปท่าเรือถึงที่เลย

    IMG_8747

    นั่งๆ นอนๆ รอเรือมารับ ก็เลยถ่ายรูปบรรยากาศยามเช้าตรู่ที่ท่าเรือมาเก็บไว้ก่อน

    IMG_8762

    ถึงห้องพักล่ะ พักห้อง VIP ด้วยนะ นอนแบบหลวมๆ ได้ 4 คน นอนแบบอบอุ่นก็ 6 คน

    IMG_8754

    บรรยากาศหน้ารีสอร์ท ติดชายหาดเลย

    เข้าที่พักเรียบร้อยๆ บ่ายๆ ก็ไปเที่ยวน้ำตกคลองยายกี๋กัน เขาบอกว่าน้ำตกลึกมาก ให้ใส่ชูชีพไปเล่นน้ำตกด้วย ก็เลยเห็นสมาชิกเดินขึ้นเขาด้วยสภาพนี้แหล่ะ

    IMG_8788

    IMG_8815

    น้ำตกไม่สูงแต่ไหลแรงได้ใจ ต้องน้ำตกคลองยายกี๋ ซึ่งที่จริงทริปนี้เราหวังจะดำน้ำชมประการัง ที่เกาะรังกันมากกว่า แต่เพราะเป็นช่วงเวลาต้นฤดูมรสุมแล้ว ทำให้การออกทริปดำน้ำเป็นอันต้องงดไป รวมทั้งทริปชมหิ่งห้อยด้วย เนื่องจากลมแรงหิ่งห้อย ห้อยไม่ไหว

    IMG_8868

    เวลาส่วนใหญ่ของพวกเราก็เลยใช้ไปกับพักผ่อนสบายๆ ที่รีสอร์ท และเที่ยวน้ำตก(ซึ่งมีถึงสองที่ด้วยกัน)

    IMG_8922

    IMG_8938

    IMG_8949

    แล้วเจอกันใหม่ทริปหน้าจ้า …

    Related Posts:

  • แม่สลอง – ดอยตุง

    Posted on March 6th, 2008 aoyoyo 8 comments

    เก็บตกทริปแม่สลองด้วยภาพชุดดอกไม้ที่ึดอยตุง ส่วนภาพทริปแม่สลองทั้งหมดนั้นดูได้ที่ flickr นะ

    img_5102.jpg

    img_5107.jpg

    img_5109.jpg

    img_5129.jpg

    img_5141.jpg

    img_5152.jpg

    img_5180.jpg

    img_5182.jpg

    img_5195.jpg

    img_5201.jpg

    img_5205.jpg

    img_5209.jpg

    img_5174.jpg

    img_5210.jpg

    Related Posts:

  • ฝุ่นจับ

    Posted on March 4th, 2008 aoyoyo 1 comment

    กลับจากเที่ยว 2 ทริป มีการบ้านต้องทำเพียบเลย

    • ฝุ่นจับกล้อง – ถ้ายังมีฝุ่นติดอยู่อีก ให้เข้าเมนูปรับตั้งที่ 2 เลือกเมนูย่อยไปที่ Sensor cleaning : Manual แล้วกดปุ่ม SET จะมีข้อความเตือนขึ้นมาดังภาพด้านล่าง ให้เลือกไปที่ OK กดปุ่ม SET อีกครั้ง กระจกสะท้อนภาพจะเปิดขึ้นค้างไว้ จากนั้นถอดเลนส์ออกมาจะมองเห็นเซ็นเซอร์ภาพ CMOS ไม่ต้องตกใจครับ ให้ใช้ลูกยางเป่าลมไล่ฝุ่นออกไป ถ้าที่ภาพฝุ่นอยู่ด้านบนให้เป่าด้านล่าง เนื่องจากภาพที่ผ่านเลนส์เข้าไปนั้นจะเป็นภาพหัวกลับเสมอ (กล้องฟิล์มก็เป็นภาพหัวกลับ) แต่กล้องแสดงภาพเป็นภาพที่ถูกต้องให้เรา เมื่อเป่าฝุ่นเสร็จแล้วให้ปิดสวิตช์กล้อง กระจกสะท้อนภาพจะปิดลง แล้วเปิดใหม่เพื่อ่ถายภาพตามปกติ ระวังอย่าไปทำในสถานที่ที่มีฝุ่นมากๆ นะครับ และอย่าถอดเลนส์ทิ้งไว้นานๆ

    ขอขอบคุณผู้มีอุปการะคุณที่แบ่งปันความรู้ค่ะ

    Related Posts:

  • The Paradise Resort Koh Yao Noi

    Posted on March 3rd, 2008 aoyoyo 11 comments

    ขอคั่นรายการท่องเที่ยวแม่สลองด้วย ทริปเกาะยาวน้อยซักหนึ่งวันนะคะ เนื่องจากกำลังเห่อภาพ HDR ที่อุตสาหะแบกขาตั้งกล่องไปด้วย

    สำหรับทริปนี้ต้องขอขอบคุณนิตยสาร lifestyle + Travel เป็นพิเศษที่กรุณา voucher ให้เราได้ไปพักฟรีกับห้อง superior studio ที่ The Paradise Resort ที่เกายาวน้อย  จ.พังงา  ซึ่งทำให้ผู้เขียนถึงแม้จะเพิ่งกลับจากทริปแม่สลอง เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว(ยังไม่มันหายเหนื่อย)ก็ตัดสินใจรีบแล่นไปเกาะยาวน้อยทันที

    ไม่พูดพล่ามทำเพลง อวดรูป HDR เลยก็แล้วกัน

    ท่าเรือเอกชน เรือสวยๆ มากมาย แต่ไม่ใช่ speed boat ที่เราจะอาศัยไปเกาะยาวน้อยหรอกนะ

    Pang-gna-Pier-4-Postcard

    นั่ง speed boat ประมาณหนึ่งชั่วโมง ก็จะถึงบริเวณหาดหน้าที่พัก ซึ่งมีเปลญวนผูกไว้มากมาย

    Yaonai-3-Postcard

    ด้านหน้ารีสอร์ท บริเวณโถงต้อนรับและลงทะเบียนแขกผู้มาพัก

    Yaonai-14-Postcard

    ห้องอาหารและส่วนอื่นๆ ของรีสอร์ทแบบธรรมชาติๆ

    Yaonai-13-Postcard

    Yaonai-23-Postcard

    บริเวณรอบๆ ที่พัก ก็จัดสถานที่ได้แอบอิงกับธรรมชาติมาก

    Yaonai-11-Postcard Yaonai-10-Postcard Yaonai-8-Postcard Yaonai-15-Postcard

    บรรยากาศยามพระอาทิตย์ขึ้นหน้าชายหาด

    Yaonai-22-Postcard

    Yaonai-16-Postcard

    Yaonai-18-Postcard

    ไปดำน้ำที่เกาะผักเบี้ย

    Pakbia-1-postcard

    Pakbia-4-Postcard

    หมายเหตุ ๑ กดที่รูปเพื่อเข้า flickr เพื่อดูรูปอื่นๆ ได้นะ

    หมายเหตุ ๒ รูปที่แสดงเป็น HDR ทั้งหมด ยังมีลายน้ำของซอฟต์แวร์ที่ใช้ เพราะยังไม่ได้ซื้อของจริง

    Related Posts:

  • แม่สลอง – จะบูสีโฮมสเตย์ (Jabusee Home stay)

    Posted on February 29th, 2008 aoyoyo 3 comments

    เมื่อวานนี้เดินถึงบ้านจะบูสีกันแล้ว วันนี้ได้เข้าหมู่บ้านกันล่ะ

    ก่อนอื่นขอเล่ารายละเอียดบ้านจะบูสีสักเล็กน้อย ชาวบ้านจะบูสีเป็นชาวละหู่แดง หรือมูเซอแดง อันคำว่ามูเซอนี้เป็นทางรัฐบาลไทยบรรญัติเรียกเอาเอง ชาวจะบูสีเขาชอบให้เรียกว่าเขาเป็นชาวละหู่มากกว่า ซึ่งละหู่จะมีการแยกย่อยไปอีกว่า เป็นละหู่ขาว ละหู่ดำ ละหู่แดง เป็นต้น

    บ้านจะบูสีมีสมาชิกประมาณ 150 คน จำนวนบ้้าน 30 หลังคาเรือน  คนในหมู่บ้านจะเป็นเครือญาติกัน คือไม่เปิดรับคนนอกหมู่บ้านเข้ามาเป็นสมาชิกอยู่ด้วยกันง่ายๆ และจะเข้ามาอาศัยในหมู่บ้านนี้ต้องได้รับการยินยอม จากผู้นำชุมชนเสียก่อน

    อาชีพหลักของชาวละหู่แดง บ้านจะบูสี คือกสิกรรม ได้แก่ ปลูกข้าว ข้าวโพด กาแฟ ส่วนหมู และไก่ นั้นส่วนใหญ่เลี้ยงไว้เพื่อกินเอง (ข้อมูลเพิ่มเติมอ่านต่อได้ที่นี่เลย)

    เอาล่ะ เรามาชมบรรยากาศในตัวหมู่บ้านกันต่อดีกว่า

    ภาพแรก มุมฮิตของนักท่องเที่ยว ใครมาที่นี่เห็นถ่ายรูปมุมนี้กันทั้งนั้น เป็นวิวที่มองลงมาจากศาลา 100 ปีสมเด็จย่าฯ แล้วเห็นทางเดินเข้าหมู่บ้านลิบๆ

    IMG_4842

    ภาพชุดต่อมาเป็นโรงเรียนประจำหมู่บ้าน (คล้ายๆ หนึ่งหมู่บ้านหนึ่งโรงเรียน) คุณครูสาวประจำโรงเรียนนี้ข้ามน้ำข้ามห้วยมาจากสมุทรสาคร สอนประจำมาเป็นเวลาสี่ปีแล้ว พูดภาษาละหู่ได้คล่องทีเดียว

    IMG_4853

    IMG_4843

    IMG_4854  IMG_4852

    ภาพชุดต่อมาเป็นบ้านเรือนของคนในชุมชน ลักษณะสถาปัตยกรรมเรียบ ง่าย สามารถสร้างเสร็จและอยู่ได้ภายใน 1 วันหากได้รับความร่วมมือร่วมใจ ร่วมด้วยช่วยกันของคนในชุมชน

    อนึ่ง โปรดสังเกตว่า บ้านหลังไหนดูใหม่ๆ หน่อย แปลว่า เพิ่งสร้างครอบครัวใหม่ ตัวบ้านจะแข็งแรงทนทานรองรับภารกิจ เอ๊ย รองรับสมาชิกที่จะเกิดใหม่ (อันนี้ไกด์จะแรให้ความเห็น)

    IMG_4887  IMG_4889 IMG_4921 IMG_4912 IMG_4941

    ภาพชุดถัดมาเป็นเด็กๆ และผู้คนในชุมชนกำลังเล่นและทำกิจกรรมกันสนุกสนานเลย

    ครกตำข้าว ใช้งานจริงๆ

    IMG_4858

    ถ้าในเมือง คงไม่ค่อยมีใครเล่นแบบนี้แล้ว เด็กมัวแต่ไปเล่นเกมตู้กันเสีย ไม่รู้จักความสนุกง่ายๆ แบบนี้หรอก

    IMG_4896

    ป้ากับลุงสองคนนี้ อยากลองเล่นบ้าง ปรากฎว่า เละเทะเชียว

    IMG_4894

    ต่อขาไม้ไผ่เสียสูงเชียว ผู้เขียนขอลองแล้ว ไม่ต้องเดาก็บอกได้ว่า ไม่เวิร์คอย่างแรง ก้าวไม่ออกเลย ขอแบบเตี้ยๆ กว่านี้ โดนไกด์ดูถูกเอาเสียอีกว่า เตี้ยกว่านี้เขาไม่เล่นกัน …​ อ่าว

    IMG_4917

    มีรถเข้ามาขายกับข้าวในหมู่บ้านด้วย ได้รับความสนใจล้นหลามเลย โดยเฉพาะจากคณะเรา

    IMG_4910

    พ่อแม่ซื้อกับข้าว เด็กๆ ก็หยอกเย้ากันไป

    IMG_4915

    เอาล่ะมาถึงบ้านแอหย่วย ที่เราจะพักด้วยเสียที
    IMG_4899

    แอหย่วยและจะสอ ต้มน้ำเตรียมชงชาต้อนรับพวกเรา

    IMG_4902

    ภายในบ้าน ใช้แสงอาทิตย์ช่วยเพิ่มความสว่าง
    IMG_4935

    หรือจะเป็นพลังงานไฟฟ้าจากแสงอาทิตย์ก็ได้ (ผลงานของคนหน้าเหลี่ยมที่เพิ่งได้กลับบ้านเมื่อวานนี้)

    IMG_4925  IMG_4940

    ส่วนอันนี้ ห้องน้ำ

    IMG_4922

    และที่นอน อุปกรณ์หมอน มุ้ง ผ้าห่ม เขาเตรียมไว้ให้ต่างหาก สะอาดและน่านอนเป็นยิ่งนัก รูปนี้เป็นผลงานการจัดการด้วยตนเเองของผู้เขียนและเพื่อนนะเนี่ย

    IMG_4948

    ลูกแอหย่วยมาตำข้าวปุ๊กที่บ้าน

    IMG_4951

    ข้าวปุ๊ก คือ ข้าวเหนียวนึ่งร้อนๆ ตำกับงา

    IMG_4955

    เสร็จแล้วจิ้มกินกับน้ำตาลหรือนม อร่อยมาก

    IMG_4959

    อาหารเย็นมาแล้ว มื้อนี้ประกอบด้วย หมูคั่วเลือด (จานซ้ายสุด) แกงหัวปลี (ซ้ายบน) น้ำพริกผักจิ้ม (กลาง)​ ไข่ดาว (เมนูชาวกรุง ได้มาจากรถขายกับข้าวรูปข้างบนน่ะแหล่ะ) ยำปลากระป๋อง (เมนูชาวกรุงอีกแล้ว) และปลาทูทอด (จากรถกับข้าวเช่นกัน)

    IMG_4964

    ก่อนออกนอกเรื่องอาหาร ขอเล่าด้วยความเคืองไกด์จะแรมั่กๆ มาหลอกเราให้กินข้าวมื้อละสามชามอยู่ได้ ข้าวก็ไม่ใช่น้อยๆ กินเข้าไปอย่างนั้น ถึงขั้นข้าวดอยอุดตันลำไส้เลยนะนั่น

    หลังจากอิ่มหมีพลีมันแล้ว พวกเราก็ยกขบวนไปแจกขนมเด็กๆ ที่โรงเรียน โดยได้รับความร่วมมือจากครูอึ่ง ช่วยอำนวยการเรียกเด็กๆ พร้อมกำชับให้แต่งชุดสวยมาคุยกับพวกเรา

    IMG_4970

    หลังรับขนม เด็กๆ เลยตอบแทนด้วยเต้นรำประกอบเพลง แม้ไม่ค่อยได้ซ้อมกันมา แต่ก็น่ารักได้ใจพี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ ไปโขเลย

    IMG_4991

    สุดท้ายพวกเราทนไมไหวกับความน่ารักก็เลยแปลงร่าง เป็นชาวละหู่บ้าง

    IMG_5008

    แล้วก็เลยถ่ายรูปรวมกันเสียอย่างเลย

    IMG_5013

    จากนั้นผู้นำทางศาสนา ทำพิธีผูกข้อมือ รับขวัญและอวยพรให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ

    IMG_5025

    คืนนั้นที่จะบูสี พวกเราเข้านอนกันด้วยความเหนื่อยจากการเดินทาง และความสุขใจจากกิจกรรมต่างๆ ที่ได้รับการต้อนรับด้วยความเป็นกันเองจากชาวบ้านจะบูสี

    รูปสุดท้ายอย่างที่สัญญา … ไกด์จะแรและครูอึ่ง คู่หูคู่ฮาประจำบ้านจะบูสี ทั้งสองคนให้คำแนะนำและช่วยเหลือพวกเราในการใช้ชีวิตในบ้านจะบูสี จนประทับใจและมีความทรงจำที่ดีมาเล่าให้ฟังอย่างนี้แหล่ะ

    IMG_5053

    วันถัดไปไกด์จะแรและนะซึ พาพวกเราตะลุยดอยตุงและอื่นๆ อีกมากมาย อดใจรอหน่อย เพราะวันนี้ผู้เขียนหนึเที่ยวพังงาอีกแล้ว คงได้มา update อีกทีวันอาทิตย์เย็นๆ ล่ะ แห่ะๆ

    Related Posts:

  • แม่สลอง – จะบูสีเทรคกิ้ง (Jabusee Trekking)

    Posted on February 28th, 2008 aoyoyo 2 comments

    ตามสัญญา วันนี้จะพาเดินขึ้นบ้านจะบูสีกันล่ะ

    ก่อนอื่นขอแนะนำ ไกด์กิติมศักดิ์ของเราก่อน “นะซึ” เป็นชาวละหู่แดง หรือมูเซอแดงและดำรงตำแหน่งสมาชิก อบต. ดูแลบริหารสองหมู่บ้าน (แน่นอนว่ามีบ้านจะบูสีเป็นหนึ่งในนั้น) รวมทั้งได้รับเลือกเป็นประธานสภา อบต. ด้วย ถ้าไม่มีนะซึนี่ จะบูสีเทรคกิ้งของเราคงจะลำบากลำบนกว่านี้เยอะ (อาจถึงขึ้นเดินไม่ถึงบ้านจะบูสีได้เลยนะเนี่ย) เพราะมีนะซึึช่วยขับรถมาขนสัมภาระของเราไปส่งให้ ทำให้เราแค่พาร่างกายไปให้ถึงแค่นั้นก็พอ

    IMG_4755

    พวกเราออกเดินทางจากบ้านกลางกันช่วงสายๆ หลังจากอิ่มหนำสำราญกับข้าวต้มเช้า และจิบชาร้อนๆ จนได้ที่ นะซึและจะแร ก็มารับเราไปสู่จุดเริ่มต้นจะบูสีเทรคกิ้ง (ดูรูปเส้นทางประกอบได้ที่นี่) โดยระยะทางประเมินของเทรคกิ้งไกด์จะแร บอกเราว่าเดินประมาณ 5-6 กม. จากจุดตั้งต้นก็จะถึงที่หมาย

    แรกๆ พวกเราก็เดินกันชิลๆ เดินไปชิมลูกไม้ข้างทางไป เห็นต้นอะไรจะแรแนะนำว่ากินได้ก็ลองชิม ชิมไปเปรี้ยวไปขำไป

    IMG_4768

    ช่วงไหนภูมิทัศน์สวยงาม ก็แวะถ่ายรูปกันเป็นระยะๆ

    IMG_4782

    คงจะเนื่องจากยังเป็นทางราบ ไม่ค่อยกินแรงนัก พวกเราเลยยังพอมีแรงขำ เดินไปยิ้มไปอย่างที่เห็น

    IMG_4785

    จะแรบอกว่าบ้านจะบูสีอยู่หมู่ 9 ดังนั้นพวกเราตั้งต้นจากหมู่บ้าน 5 ก็ต้องเดินผ่านหลายหมู่บ้านอยู่ นี่ก็เริ่มเข้าเขตหมู่บ้านหนึ่งระหว่างทางไปบ้านจะบูสี

    IMG_4790

    และก็อีกหมู่บ้านหนึ่ง …

    IMG_4794

    หมู่บ้านนี้ “พนาสวรรค์” สมชื่อ สร้างบ้านกันกลางป่ากลางเนินเขากันเลยทีเดียว

    IMG_4797

    ส่วนร้านค้านี้ เป็นแหล่งชุมชนร้านค้าสุดท้ายก่อนที่เราจะเข้าสู่เส้นทางป่าและดอยของจริง ต่อจากนี้จะแรจะพาเดินเส้นทางเข้าบ้านจะบูสี ซึ่งจะไม่มีบ้านให้เห็นอีกแล้ว  พวกเราจึงแวะเติมพลังชีวิตกันไว้เป็นก๊อกสุดท้ายกันก่อน

    IMG_4808

    ราวตากผ้า ท่ามกลางธรรมชาติ สวยแปลกตาดี เก็บภาพมาฝากระหว่างพักเติมพลัง

    IMG_4822

    หลังจากนั้นเส้นทางก็เริ่มเป็นป่ารกขึ้นเรื่อย สังเกตได้ว่าไม่มีไร่ชาบริเวณภูเขาแล้ว

    IMG_4835

    ภาพนี้เป็นภาพสุดท้ายที่ผู้เขียนถ่ายไว้ก่อนจะเก็บกล้องเข้ากระเป๋า เนื่องจากเส้นทางเร่ิมอันตรายต่อสุขภาพกายและสุขภาพกล้อง ตัวลื่นล้มตกเขาไม่เป็นไร (มีประกัน) แต่กล้องตกนี่เสียดายหลายตังค์เน้อ (ไม่มีประกันอ่ะ)

    IMG_4837

    และแล้ว … แต่นแตนแต๊น …​สุดท้ายคณะเราทั้ง 5 คน หลังจากผ่านการดึง ลาก ดัน(ทุรัง) ก็สามารถผ่านด่านทรหดถึงบ้านจะบูสีจนได้ มานั่งพักกันที่ศาลา 100 ปีสมเด็จย่าฯ กันอย่างเกือบหมดสภาพ

    IMG_4841

    ทั้งนี้จะแรเล่าให้ฟังว่า ปรกติแล้วจะแรใช้เวลาเดินโดยเฉลี่ยแค่ 1 ชั่วโมง แต่พวกเราใช้เวลาไปตั้ง 4 ชั่วโมง ผิดปรกติอย่างแรงจนชาวละหู่ด้วยกันทักจะแรว่า “ทำไมเดินช้าจัง?”

    โอ้ว อันนี้เร็วสุดในชีวิตแล้วค่ะ ป้าขา

    อ้อ สำหรับช่วงนี้ใครที่อยากเห็นหน้าจะแร เทรคกิ้งไกด์หนุ่มหล่อชาวละหู่แดงของเรา ก็ขอบอกให้อดใจรอพบเขาในตอนหน้า ในวันพรุ่งนี้จะมีบรรยากาศเต็มๆ ของค่ำคืนที่บ้านจะบูสีให้ชมกัน

    Related Posts:

  • ดอยแม่สลอง – บ้านแม่เต๋อ

    Posted on February 27th, 2008 aoyoyo No comments

    ต่อจากบ้านกลาง ช่วงบ่ายคุณสุรพลและหลิงหลิงไกด์ของเราก็พาพวกเราเราก็ไปเยี่ยมชมบ้านแม่เต๋อกันต่อ ก่อนจะเข้าหมู่บ้านต้องเดินผ่านประตูผี ซึ่งเป็นความเชื่อของชาวเขาว่าเป็นประตูแบ่งเขตแดนระหว่างผีกับคน ถ้าเป็นผีจะผ่านประตูนี้เข้าหมู่บ้านไม่ได้ ตุ๊กตาไม้ที่เห็นหลายๆ ตัวนั้นเป็นตัวแทนผีปู่ย่าตายายผีบ้านผีเรือนที่คอยเฝ้าหมู่บ้าน ไม่ให้ผีป่าเข้าบ้านได้

    IMG_4553 IMG_4544

    IMG_4546  IMG_4548

    พวกเราได้รับอนุญาตให้เยี่ยมชมบ้านหลังหนึ่งอย่างเป็นกันเอง ถึงขนาดเข้าไปถ่ายรูปในบ้านได้เลย ผู้เขียนเลยขอถ่ายรูปบ้านเลขที่มาเป็นหลักฐานเสียหน่อย

    IMG_4586  IMG_4582

    สังเกตได้ว่าบ้านส่วนใหญ่สร้างจากไม่ไผ่สานขัดกัน ส่วนหลังคาก็มุงจาก ใต้ถุนสูงไว้เลี้ยงสัตว์ เช่น หมู ไก่ เข้ากันได้กับความเป็นอยู่อย่างธรรมชาติดีมาก แต่ก็เริ่มมีบ้านบางหลังที่สร้างด้วยปูนและมุงหลังคากระเบื้องบ้างแล้ว

    IMG_4596  IMG_4612

    IMG_4618  IMG_4616

    ส่วนภาพชุดสุดท้ายนี่เป็นรูปผู้คนภายในบ้านแม่เต๋อ ส่วนตัวแล้วผู้เขียนชอบรูปแม่เฒ่าเย็บผ้าที่สุด แกค่อนข้างเขินในตอนแรกที่ขอถ่ายรูป แต่หลังจากไกด์เข้าไปเจรจา แกก็ยอมให้ถ่ายรูปโดยดี

    ส่วนรูปสุดท้ายก็น่ารักเช่นกัน เจ้าเด็กน้อยเล่นซ่อนแอบกับพวกเรา เลยแอบเก็บภาพมาซะเลย

    IMG_4587 IMG_4588 IMG_4590 IMG_4591IMG_4555 IMG_4563 IMG_4630

    พรุ่งนี้จะพาไปบ้านจะบูสีล่ะนะ อดใจรอนิดนึง

    Related Posts:

  • ดอยแม่สลอง – บ้านกลาง

    Posted on February 26th, 2008 aoyoyo 5 comments

    กลับมาประจำการแล้วจ้า หลังจากหนีเที่ยวดอยแม่สลองไปซะ 4 วัน 5 คืน ชักรูปไป 903 รูป ได้ความประทับใจและความสนุกคุ้มค่าจริงๆ

    พวกเราสมาชิก 5 คนเริ่มออกเดินทางจากสถานีขนส่งหมอชิต 2 ไปลงที่ปากทางแม่สลอง รถออก 19.40 น. ไปถึงที่หมายประมาณ 7.00 น. ของวันรุ่งขึ้น จากนั้นก็ต่อรถสองแถวแดงเพื่อขึ้นดอยแม่สลอง

    IMG_4249

    (เอ่อ ในรถมีป้าแก่ๆ คนนึงร่วมแจมไปด้วย ไม่ใช่สมาชิกกลุ่มเรานะ เดี๋ยวจะเข้าใจผิดนึกว่ามีใครพกแม่ไปด้วย)

    นั่งสองแถวแดงเรื่อยๆ เรียงๆ ซักประมาณ 30 นาที ก็ถึงบ้านกลาง อันเป็นจุดหมายปลายทางแรกของเรา พบน้องหลิงหลิงไกด์สาวออกมาต้อนรับตามนัด

    IMG_4274

    หลิงหลิงพาเข้าบ้านพัก จากนั้นก็ยกน้ำชาออกมาต้อนรับขับสู้ตามธรรมเนียม โดยมีมาดามเจ้าของบ้านพักมาช่วยสาธิตวิธีชงชาด้วย

    IMG_4311

    IMG_4315

    IMG_4304

    จากนั้นชักภาพร่วมกัน โดยมีการเปลี่ยนชุดจากชาวเมืองเป็นชาวดอย เพื่อความเนียน (ทายซิคนไหนตัวจริงตัวปลอม)

    IMG_4323

    เสร็จธุระ จัดข้าวของเข้าที่พักเรียบร้อย พวกเราก็ออกเดินทางไปเยือนสถานที่แรกคือ ดอยหมอกดอกไม้รีสอร์ท ซึ่งทีแรกเราตั้งใจจะพักกันที่นี่ แต่ราคาเกินงบไปหน่อย เลยได้แต่มาถ่ายรูปทำตาปริบๆ ไปพลางๆ ก่อน

    IMG_4367 DoiMokDokMai4Web

    ชื่นชมความงามกันเต็มที่ พร้อมพักดื่มกาแฟจนตื่นเต็มตากันแล้ว ก็ออกเดินทางสู่จุดหมายถัดไป ซึ่งรูปที่ถ่ายมานี่ก็ขอสารภาพว่าจำไม่ได้จริงๆ ว่าชื่ออะไร รู้แต่ว่า ทางชุมชนดอยแม่สลองนอกกำลังสร้างให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่

    IMG_4451

    ส่วนที่นี้เหมือนตั้งใจจัดชิงช้าไว้ให้นักท่องเที่ยวมาโล้เล่นกัน พวกเราลองพยายามขึ้นโล้แล้ว ปรากฎว่าไม่สามารถ หลิงหลิงเลยสาธิตให้ชม ว่าเขาเล่นกันอย่างนี้พี่!

    IMG_4463

    ส่วนสามรูปสุดท้ายนี้ เป็นบริเวณสุสานนายพลต้วน ซีเหวิน นายทหารชาวจีนผู้ช่วยไทยรบกับคอมมิวนิสต์และพัฒนาสร้างความเจริญให้แก่ชุมชนแม่สลองนอก นอกจากได้ทำความเคารพสุสานแล้ว จุดนี้ยังถือเป็นจุดชมวิวงามๆ อีกจุดหนึ่งด้วย แถมยังมีร้านน้ำชาของลูกนายพลต้วน ให้เราแวะจิบกันฟรีๆ ด้วย (ไม่ซื้อไม่ว่ากัน)

    IMG_4530

    IMG_4533

    IMG_4535

    จริงๆ วันเดียวกันนี้พวกเราไปเยี่ยมชมบ้านแม่เต๋อกันด้วย แต่ขอยกยอดไปเขียนวันพรุ่งนี้แล้วกันนะ

    Related Posts:

  • อัมพวา – บ้านฉันเอง (๓)

    Posted on January 8th, 2008 aoyoyo 3 comments

    ตอนตลาดน้ำยามเย็น มีแต่ของน่ากิ๊นน่ากิน

    เหมาเรือให้มารับที่หน้าบ้าน ไปส่งท่าน้ำหน้าอำเภอฯ รวมกับรับไปดูหิ่งห้อยตอนค่ำๆ สนนราคา 800 บาทเท่านั้น

    IMG_3830 IMG_3837

    และแล้วก็มาถึงตลาดน้ำอัมพวา ชักรูปร่วมกันซักภาพก่อนจะตลุยตลาดให้อิ่มหมีพลีมัน แม่ค้าพ่อค้าที่นี่สู้กล้องมั่กๆ ขอถ่ายรูปด้วยไม่มีเคอะเขินซักคน ;-)

    IMG_3860 IMG_3874 IMG_3875 IMG_3876 IMG_3883 IMG_3882 IMG_3888IMG_3886 IMG_3930 IMG_3927 IMG_3926 IMG_3922 IMG_3920 IMG_3919IMG_3918 IMG_3916 IMG_3946 IMG_3945 IMG_3943 IMG_3942 IMG_3937 IMG_3935 IMG_3889IMG_3949 IMG_3950 IMG_3954 IMG_3956IMG_3964IMG_3972 IMG_3974 IMG_3984 IMG_4001 IMG_4005 IMG_4011 IMG_4019IMG_4020

    กว่าจะออกจากตลาดมาได้ก็อิ่มจนท้องหลามเลยทีเดียว เสียดายตรงที่ไม่สามารถถ่ายรูปหิ่งห้อยมาฝากได้ เนื่องจากกล้องพลังไม่ถึง รวมทั้งที่นี่เขาก็อยากอนุรักษ์หิ่งห้อยให้อยู่ด้วยกันนานๆ จึงไม่ขับเรือเข้าไปใกล้หิ่งห้อยมากนัก ถ่ายไปจึงได้แต่ภาพมืดๆ ดำๆ มองไม่ออกว่าเป็นหิ่งห้อยอยู่ดี

    Related Posts: