ประสบการณ์เดิน … เดิน …​ แล้วก็เดิน

ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนว่า โดยปรกติธรรมชาติของผู้เขียนแล้วเป็นคนรังเกียจการเดินเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นการเดินเล่น เดินช๊อบปิ้ง หรือเดินจงกรม เรียกว่าถ้าเป็นการเดินแล้ว ไม่จำเป็นแล้วไซร้ ขอข้าพเจ้าทำอย่างอื่นดีกว่า คือถ้าจะต้องเดินแล้ว แปลว่าเป็นทางเลือกท้ายสุด สุดท้าย ไม่มีทางไหนดีกว่าอีกแล้ว

เท่่าที่ผ่านมาในชีวิต ตั้งแต่ตอนเด็กๆ เรียนมัธยมต้นแล้วโดนบังคับให้เรียนเนตรนารี ร่วมกิจกรรมเดินทางไกลจนรองเท้าสึกข้อเท้าอักเสบ (จริงๆนะ) จากโรงเรียนแถวฝั่งธนไปหอดูดาว จนเข็ดหลาบกิจกรรมลูกเสือเนตรนารี ก็มีเฉพาะตอนไปเที่ยวต่างประเทศเท่านั้นที่ยอมเดินไกลๆ (ไม่เพราะค่ารถแท๊กซี่มันแพง หรือไม่ก็หลงทางเสียจนขึ้นรถสาธารณะก็คงไม่ได้กลับถึงโรงแรมแน่ๆ เดินตามแผนที่ช้าๆ บัตชัวร์ โอกาสจะถึงโรงแรมโดยสวัสดิภาพมีมากกว่า)

มาวันนี้จึงเป็นวันแรกในชีวิต(ที่ไม่นับเรื่องเที่ยว) ที่เดินไกล้ไกลๆๆๆๆ สิริรวมเดินจากตึกชาญอิสระทาวเวอร์สอง ตามถนนเพชรบุรีตัดใหม่ถึงแยกอโศก ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร (โปรดดูรูปประกอบ) โอยมันช่างเป็นระยะทางไกลเหลือเชื่อว่า ทำไปด๊ายยยยยย

ส่วนสาเหตุที่ตัดสินใจ ก็มีปัจจัยหลักๆ อยู่ 2-3 ประเด็น 1) ไม่มีรถ เพราะเอารถเข้าอู่  2) รถติดโคตรๆ ณ ช่วงเวลาทุ่มนิดๆ อย่างนั้น ต่อให้เรียกแท๊กซี่ก็ไม่มีประโยชน์ นอกจากจะมีโอกาสเสียอารมณ์ต่อรองกับแท๊กซี่ให้ยอมมาส่งที่บางใหญ่ (นนทบุรีค๊าบพี่น้อง) แล้วยังต้องเสียเวลานั่งแกร่วในแท๊กซี่โดยไม่ได้ระยะทางคืบหน้าเท่าใดด้วย

แล้วทำไม ไม่ใช้มอ`ไซค์รับจ้างล่ะ –’ เหตุผลง่ายๆ คือ กลัวค่ะพี่น้อง นอกจากนั่งมอ`ไซค์รับจ้างปากซอยหมู่บ้าน เข้าออกหมู่บ้านแล้ว นั่งออกถนนใหญ่รถพลุกพล่านเยี่ยงนี้ เคยทำอยู่หนหนึ่ง จำได้ว่าขมิบก้นเสียจนเมื่อยแก้ม เนื่องจากกลัวรถเมล์ รถเก๋ง รถกระบะ และอื่นๆ อีกจิปาถะจะมาเฉี่ยวแก้มก้นหนูไป นั่งทีไรก็พาลคิดไปว่า วันนี้วันสุดท้ายในชีวิตหนูแล้วเหรอเนี่ย พ่อจ๋าแม่จ๋า เวลาใส่บาตรขอเป็นปลาสลิดทอดกรอบๆ นะ ชอบมาก

ส่วนผลจากการเดินน่ะเหรอ … 3 กิโลเมตร พร้อมแลปท๊อป+เป้ น้ำหนักรวมไม่น้อยกว่า 3 กิโลกรัม อืม …​ มันรันทดรัญจวนใจมั่กๆ จนไม่สามารถทำมันซ้ำสองได้อีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ

คงต้องหาทางเลือกอื่นๆ กันล่ะ

• ทางเรือ ท่าเรือชาญอิสระ 2 อยู่หลังตึกนึ่เอง — ปัญหาคือว่า ลงแล้วจะไปขึ้นที่ไหนละเนี่ย แล้วไอ้ท่าที่ไปขึ้นเนี่ยจะรู้ได้งัยว่า จะแท๊กซี่กลับบ้านได้ไม่ติดกว่าขึ้นจาก ถนน เพชรบุรีเอง 
• ทาง BTS — ต้องไปขึ้นที่สถานีทองหล่อ (เรียกมอ`ไซค์ไปสถานีทองหล่อ พอลุ้นนะเนี่ย ถนนไม่ใหญ่มาก) ลงสถานีหมอชิต แล้วต่อรถแท๊กซี่กลับบ้านอีกที
• ทาง MRT — ต้องไปขึ้นที่สถานีเพชรบุรีแน่ะ (ระยะทางก็ 3 กิโลเมตรจากตึกชาญอิสระ 2) แล้วไปลงโน่นเลยสถานีบางซื่อ ต่อรถแท๊กซี่กลับบ้านอีกที
• รถเมล์ — จนป่านนี้ยังงงๆ ว่าสายไหนมันไปไหนบ้าง

รถไฟฟ้าสายสีม่วงจ๋า มาซะทีสิจ๊ะ ว่าจะเปิดซองแล้วจะเปิดซองอีก ไม่เปิดเสียที เล่นตัวกันไปได้

เฮ่อ พรุ่งนี้ต้องเข้าไปประชุมที่ตึกชาญอิสระ 2 อีกแล้ว เซ็ง กลุ้ม

Leave a reply

Click here to cancel reply.

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website

Notify me of followup comments via e-mail