Still breathing is already a reward
ก็แค่ยังอยู่ดีมีสุข นั่นก็คือรางวัลแห่งชีวิตแล้ว
-
มลพิษทางเสียง
Posted on April 20th, 2008 9 commentsเริ่มตั้งแต่วันศุกร์ วันเสาร์ แล้วยาวข้ามมาจนถึงเช้าวันอาทิตย์ ที่ข้างบ้านเขามีงานบวช และคงเป็นสไตล์คนจังหวัดนนฯ ละมั๊ง เปิดลำโพงแปดหลอดเสียดังไปทั้งย่าน ค่ำวันศุกร์ผู้เขียนกลับบ้านมาเหนื่อยๆ ก็หวังจะพักผ่อนให้เต็มที่ แต่กลับต้องมาเจอมลพิษทางเสียงเข้าให้ เป็นเสียงเพลงลูกทุ่งขับกล่อมนาคดังมากๆ (อันนี้ไม่รู้ว่านาคนี่ขวัญอ่อนมากรึไง ถึงได้ต้องขับกล่อมกันด้วยเสียงอันดังขนาดนี้)
อดทนไม่ไหวก็ต้องพึ่งตำรวจ สน.บางบัวทอง
“โทรมาแจ้งเสียงดังค่ะ ข้างบ้านมีงานบวช เสียงดังรบกวนมากๆ” — ผู้เขียน
“เขามีลูกชายอายุ 20 บวช ขออนุญาตไว้ถึงเที่ยงคืน เห็นใจเขาหน่อย” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง)
“อ๋อ แล้วเขาไม่ต้องเห็นใจคนบ้านใกล้เรือนเคียงจะพักผ่อนกันบ้างเหรอคะ นึ่มันดึกแล้วนะคะ” — ผู้เขียน
“หูคนเราอาจไม่มาตรฐาน เสียงอาจไม่ดังเกินไป แต่เพราะเป็นทุ่งโล่ง เลยอาจจะคิดว่าดัง เดี๋ยวผมให้สายตรวจไปเตือนให้ก็แล้วกัน” — ตำรวจคนเดิม
เอาล่ะ อดทนก็อดทน เข้านอนมันทั้งเสียงดังๆ นี่แหล่ะ หวังว่าไม่เกินเที่ยงคืนนาคมันคงหายเสียขวัญ กลับมาเป็นผู้เป็นคนเตรียมบวชพระต่อไปแล้วนะ
ตีห้าไม่ถึงตีหก … บร๊ะเจ้า มันตื่นขึ้นมาเปิดเพลงเรียกขวัญนาคกันอีกแล้วครับท่าน เปิดกันทั้งวันทั้งคืนอย่างนี้ มันสุดจะทนแล้วนะ โดยเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์ที่ควรเป็นวันพักผ่อนบรมสุขของผู้ทำงานออฟฟิศอย่างผู้เขียน
พึ่งตำรวจ สน. บางบัวทอง อีกรอบ
“โทรมาแจ้งเสียงดังค่ะ ข้างบ้านมีงานบวช เสียงดังรบกวนมากๆ” — ผู้เขียน
“แล้วจะให้ทำยังไง” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)
“อ้าว ประชาชนเดือดร้อน โทรมาแจ้งตำรวจไม่ถูกต้องเหรอคะ แล้วเขาใช้เครื่องขยายเสียงดังขนาดนี้ต้องขออนุญาต สน. ก่อนไม่ใช่เหรอคะ” — ผู้เขียน
“ไม่ต้องขออนุญาติ สน.” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)
“แล้วขออนุญาติที่ไหนคะ” — ผู้เขียน
“ไม่ทราบ แต่ตำรวจรับทำแต่คดีแพ่งกับคดีอาญาเท่านั้น เสียงดังรบกวนทำไม่ได้” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)
“เหรอคะ เมื่อคืนตำรวจ สน. นี่อีกคน เขายังบอกเลยว่าขออนุญาต” — ผู้เขียน
“ไม่ต้องขออนุญาต ไม่เกี่ยวกับ สน.” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)
“เหรอคะ งั้นขอพูดกับสารวัตรดีกว่า” — ผู้เขียน
“สารวัตรไหน ที่นี่มีหลายสารวัตร” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)
“สารวัตรไหนก็ได้ ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ได้” — ผู้เขียน
“ฟังนะ ตำรวจได้แค่ตักเตือน เดี๋ยวจะส่งสายตรวจไปเตือนให้ก็แล้วกัน” — สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)
ตำรวจวางหู ปล่อยผู้เขียนถือสายรอ อีกประมาณ 2 นาที ถึงเข้าใจว่า(แมร่ง)วางหูไปแล้ว ช่างเป็นที่พึ่งสำหรับประชาชนได้ดีจริงจิ๊ง
ดังนั้นขอชี้แจงคุณตำรวจ “สิบเวร จ่าเวร ร้อยเวร พันเวร แสนเวร ล้านเวร (มั๊ง แต่ที่แน่ๆ เป็นคนละคนกับคนเมื่อคืน)” ไว้เลยนะคะ เผื่อว่าว่างๆ แวะมาอ่านเจอ จะได้เก็บไว้ประดับสติปัญญาบ้าง
ตามกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมการใช้เครื่องขยายเสียง
5.1 พระราชบัญญัติควบคุมการโฆษณาโดยใช้เครื่องเสียง พ.ศ. 2493
พระราชบัญญัติควบคุมการใช้โฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียง พ.ศ. 2493 ได้ถูกตราขึ้นเพื่อควบคุมการใช้เครื่องขยายเสียงในการโฆษณา ซึ่งหมายถึงการบอกเล่า แจ้งความ ชี้แจง แนะนำ หรือแสดงความคิดเห็นแกประชาชน บทบัญญัติเกี่ยวข้องกับมลพิษทางเสียงดังนี้
มาตรา 4 ผู้ใดที่จะทำการโฆษณาโดยใช้เครื่องขยายเสียงด้วยกำลังไฟฟ้า จะต้องขอรับอนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อน เมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงทำการโฆษณาได้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบอนุญาตว่าด้วย เวลา สถานที่ และเครื่องอุปกรณ์ขยายเสียง และผู้รับอนุญาตต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดนั้น
มาตรา 5 ใบอนุญาตที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้ออกให้แก่ผู้ทำการโฆษณา ให้คุ้มครองถึงผู้ใช้เสียงและผู้ควบคุมเครื่องขยายเสียงในการโฆษณา และบุคคลเช่นว่านี้ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในใบอนุญาตด้วย
มาตรา 6 พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือพนักงานฝ่ายปกครอง หรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มีอำนาจสั่งผู้ใช้เสียงหรือผู้ควบคุมเครื่องขยายเสียงให้ลดเสียงลงได้ เมื่อปรากฎว่าเสียงที่ใช้โฆษณานั้นก่อความรำคาญแก่ประชาชน
ถ้าการโฆษณาผิดเงื่อนไขในใบอนุญาต หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานที่สั่ง ให้เจ้าพนักงานดังกล่าวมีอำนาจสั่งให้หยุดโฆษณาได้
ที่มา: กรมควบคุมมลพิษ
ป.ล. ขนาดพนักงานที่ร่วมด้วยช่วยกัน เขายังรู้กฎหมายนี้เลยค่ะ คุณตำรวจ อันที่จริงแล้วใครๆ ก็รู้กฎหมายนี้ทั้งนั้นแหล่ะ ยกเว้นตำรวจหูหนวกกับเป็นใบ้ ที่คอยเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ เท่านั้นแหล่ะ ที่บอกว่าไม่รู้ ไม่มีอำนาจหน้าที่ ฯลฯ
ป.อ. เรื่องนี้เพิ่งเกิดเมื่อวันคืนวันศุกร์ 18 และเช้าวันเสาร์ 19 เมษายน 2551 ถ้าอยากตามหาว่าตำรวจท่านไหนที่ “ไม่รู้” ก็คนที่เข้าเวรรับโทรศัพท์ช่วงนั้นแหล่ะ
ป.ฮ. เซ็งมลพิษทางเสียง กระทั่งต้องหนีออกจากบ้านตัวเอง ย้ำ หนีออกจากบ้านตัวเอง เพราะทนอยู่ไม่ได้!!!
9 responses to “มลพิษทางเสียง”
-
งานตาม กาละ มีเป็นปรกติ นาน ๆ เจอที พอทนได้มั่ง
ที่โดนทุกวันเห็นจะเป็น เสียงบ๊อก ๆ อันแหลมเปี๊ยวจาก สุนัขวัยกระเตาะ หลังกระต๊อบแสนรัก
เสียงช่างเสนาะพริ้ง แต่ดันมากัมปนาทกะกระดูกหูข้าพเจ้าพอดี !^^
ที่สำคัญ เจ้ากรรมนายเวรทั่นนี้ช่างขยันขันแข็ง เริ่มงานแต่หกโมงเช้า ทำโอทียันตีหนึ่งของทุกวันรวมทั้งนักขัตฤกษ์ได้แต่คิดว่าชาติที่แล้วข้าพเจ้าคงไปพูดกรอกหูทั่นนั้นทุกวันกระมัง
มลภาวะทางเสียงนี่แย่จริง เฮ้อ (ขอแอบบ่นอย่างเปิดเผย q: )
ป.ล. เสียงจากลำโพงแปดหลอดนี่ถ้ามาจาก แอมป์หลอด นั้นเหมาะกะหูทองเท่านั้น LoL
-
สุนัขเห่าเสียงดังแถมเสียงแหลมเปี๊ยว นี่ถ้าให้เดาก็ต้องพันธุ์พุดเดิ้ลแน่เลย น้าชายก็เลี้ยงพันธุ์นี้ถึงสองตัว มีวันนึงพาไปงานเช้งเม้งรวมญาติ ท่าทางมันจะตื่นคน เลยเห่าเสียยกใหญ่ สองตัวประสานเสียงกันน่าร๊ากน่าชางเป็นยิ่งนัก
เดินไปตบหัวมันตัวละป้าด เท่านั้นเป็นเงียบกริบ แต่น้าชายดันเห่า เอ๊ย โวยวายเสียงดังแทน เฮ้อ เวรกรรม
-
ถูกต้องนะคร๊าาาาาบบบบบ (พุดเิดิ้ล)
สำหรับคู่นี้ แอบได้ยินเจ้าของบ่นหลายรอบว่าจะจับไปต้มยำ (เพราะเสียง – -?)
กลับกลายเป็น มลภาวะเพิ่มขึ้นคู่บ๊อกมหาภัย (ทางหู) + เจ้าของโวยวาย (เจ้าบ๊อกเกรงใจบ้างเป็นครั้งคราว)
ป.ล. แปลกอยู่อย่างนึงคือ ตอนออกความเห็นที่นี่ เสียงจะเงียบไป
-
ผมกำลังจะบวชก็เกรงใจชาวบ้านเค้าเหมือนกัน เพราะเคยไปงานคนอื่น
บางบ้านเล่นซะโต้รุ่งเลย บ้านผมเลยไม่จัดงานรับขวัญ ไม่รู้จะรับทำไม คนจะไปบวช มันต้องสงบๆสิ -
งานบวชใหญ่โตนั้นก็เพื่อสนองตัณหา การบวชนั้นก็เพื่อสนองตัณหาเดียวกัน กล่าวคือ ถ้าผู้ออกบวชมิได้ปลงผมด้วยต้องการศึกษาในพระธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว การบวชนั้นๆ ทำเพื่อฉันใด พิธีกรรมต่างๆ นั้นมีเพื่อสิ่งใด แก่นหรือเปลือกของศาสนาพุทธ???
-
เจ๊าะแจ๊ะ May 16th, 2009 at 05:44
เข้ามาอ่านโดยบังเอิญจริง ๆ เพราะต้องการหาข้อมูลเรื่องเครื่องขยายเสียง อ่านตอนแรกต๊กกะใจนึกว่าคนในหมู่บ้านเราเขียนมา เรื่องเพิ่งเกิดเมื่อคืนที่ 15 พฤษภาคม แต่ที่เขตสายไหม เลี้ยงลูกชายบวชอย่างนี้เลย เอาวงดนตรี น้กร้องมาตั้งแต่เย็นจนห้าทุ่ม ทีแรกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะจบเมื่อไหร่ เราโทรฯไปบอกยามหมู่บ้านว่าให้เค้าเบาเสียงหน่อยและบอกด้วยว่าจะเลิกเมื่อไหร่ เห็นเบาไปพักนึก ดังเหมือนเดิม โทรฯไปด่ายามอีก แม่เราก็โทรฯด้วย บอกอีกหน่อยจะไม่จ่ายค่าบำรุงหมู่บ้าน กรรมการไม่เห็นมีประโยชน์
เราโทรฯไปหา 191 ด้วย แต่เค้าพูดจาดี ทีแรกเราแค่อยากจะถามเฉย ๆ ว่ามีงานแบบนี้ต้องแจ้งใช่ไหมและเสียงดังได้แค่ไหน แต่เค้าบอกว่าจะส่งตำรวจไปปราม ก็ไม่รู้มาหรือเปล่า
เราเบื่อมาก ๆ กับคนที่ไม่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่น ตัวเองเลี้ยงเองในกลุ่มก็ดังเท่านั้นไปซี ทำไมต้องไปเผื่อแผ่กับคนที่เค้าไม่ต้องการด้วย เหมือนถูกปล้นสิทธิ ถ้าแจ้งคนแถวบ้านและบอกเวลาเลิก เบาเสียงซักนิด ทำไมจะให้กันไม่ได้ บวชแทนที่จะได้บุญ โดนด่าซะไม่มีแบบนี้ บวชให้มันสงบ ๆ ไม่ได้หรือยังไง -
ตอนนี้ใช้วิธีทำใจแทนค่ะ มาซื้อบ้านแถวชานเมืองก็ต้องว่าไปตามธรรมเนียมนิยมแถวนี้ก็แล้วกัน ทนไม่ได้ก็หนีออกจากบ้านตัวเองซะก็แล้วกัน
Leave a reply
-
pF ;) April 20th, 2008 at 16:35