Every Day is A Reward

เคยมั๊ยคะ เวลาที่เราคิดหาทางแก้ปัญหา หรือสร้างสิ่งใหม่ๆ แล้วก็ปรากฎว่าวิธีการของเราเป็นที่ยอมรับ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี จากนั้นก็จะมีคนจำพวกหนึ่ง คนที่ทำมาก่อนแล้วไม่สำเร็จ หรือคนที่เห็นเราทำสำเร็จโดยไม่เคยพยายาม คนเหล่านั้นก็จะพูดว่า “โธ่เอ๊ย ถ้ารู้ว่าอย่างนี้นะ ผม(ฉัน)ก็ทำได้เหมือนกัน”

คำถามก็คือ แล้วทำไม “คุณไม่รู้อย่างนี้” ล่ะคะ

อธิบายเพิ่มเติมคือถ้าทุกคนรู้ว่า Thomas Alva Edison ประดิษฐ์หลอดไฟให้ส่องสว่างและนำมาใช้เป็นผลิตภัณฑ์ตามบ้านเรือนได้อย่างไร​ (โดยไม่ใช่แค่ทดลองกันอยู่ในห้องแลบ) แล้วเอาวิธีการนั้นมาทำตาม ก็คงไม่ต้องผ่านการทดลองเป็นร้อยเป็นพันครั้งอย่าง Edison แน่นอน กางตำราทำได้เลย

แต่ต้องรอ Edison ก่อนนะ …

ปัญหาที่แท้จริงมันอยู่ที่ระบบการคิดของ “พวกคุณรู้อย่างนี้” ตะหาก พวกนี้จะคิดแต่ว่า มันไม่ได้ๆๆๆ มันมีทางออกทางเดียว เราต้องเดินทางนี้ จะเดินถอยหลังสองก้าว อ้อมภูเขา ว่ายข้ามทะเลอีกนิดหน่อย อาจจะต้องใช้เครื่องร่อนช่วยด้วย ก็จะไปถึงจุดหมายนั้น ไม่ได้ๆๆๆ หรือถ้ามันยากขนาดนั้นลองขุดพื้นให้มันเป็นทางลอด แล้วลองดูว่าไปถึงจุดหมายเราได้มั๊ย ไม่ได้ๆๆๆ

ระบบการคิดของ “พวกทำได้” แตกต่างตรงที่ว่า พวกเขาพยายามทำความเข้าใจกับปัญหาและเป้าหมาย แล้วหาวิธีไปสู่การแก้ปัญหา การไปสู่เป้าหมาย ครั้งแรกล้มเหลว ไม่เป็นไร เอาความล้มเหลวมาวิเคราะห์ แล้วลองใหม่ ครั้งที่ร้อยล้มเหลว ไม่เป็นไร เอาครั้งที่ร้อยมาวิเคราะห์แล้วลองใหม่

พวกทำได้ จึง ทำได้

พวกรู้อย่างนี้ จึง รู้อย่างนี้ …

เชื่อเถอะค่ะ ว่าคุณเลือกได้ว่าจะเป็น พวกทำได้ หรือ พวกรู้อย่างนี้ …

เลือกถูกข้าง ชีวิตประสบความสำเร็จแตกต่างกันเยอะเลย