Still breathing is already a reward
ก็แค่ยังอยู่ดีมีสุข นั่นก็คือรางวัลแห่งชีวิตแล้ว
-
“ชายกลาง” โศกนาฏกรรมในจังหวะแทงโก้
Posted on July 30th, 2007 3 commentsเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาไปชมละครเวที “ชายกลาง” ของค่าย WorkPoint มาค่ะ หลายๆ คน เช่น เจ้าชายน้อย อาจจะประทับใจกระทั่งเขียนชื่นชมเสียหลายบทความ แต่สำหรับตัวผู้เขียนแล้วมันยังขาดๆ อย่างไรชอบกล ความรู้สึกมันเหมือนกินน้้ำพริกแต่ขาดข้าวสวยกับผักจิ้มน่ะค่ะ คือตัวน้ำพริกน่ะอร่อย เครื่องปรุงก็ดี มีทั้งโน๊สอุดม อาหนิงนิรุตต์ เบนซ์พรชิตา ฯลฯ แต่กินนำ้พริกอย่างเดียวมันไม่อิ่มอ่ะค่ะ มันต้องมีข้าวสวยร้อนๆ ผักจิ้มเป็นเครื่องเคียงให้ครบ นำ้พริกถ้วยนี้จึงจะให้ความซาบซ่านที่สุดถึงที่สุด
พูดอย่างนี้ ผู้เขียนเองก็ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญด้านละครเวทีอะไรหรอกนะคะ เพียงแต่ว่าเมื่อเปรียบเทียบกับละครเวทีที่เคยได้ดูมาหลายต่อหลายเรื่องแล้ว ชายกลางฯ ของเวิร์คพอยท์ครั้งนี้ ยังไม่ครบค่ะ แต่จะให้บอกว่าขาดอะไร เป็นภาษาทางเทคนิคละครเวทีนั้นก็บอกไม่ได้เหมือนกัน เลยต้องขอเปรียบเทียบกับน้ำพริกกับข้าวสวยก็แล้วกัน
เป็นแค่ความรู้สึกของผู้ชมคนหนึ่งนะคะ หากเวิร์คพอยท์คนไหนผ่านมาเจอ ก็ฝากไปช่วยคิดด้วยแล้วกันค่ะ ว่าละครเวทีคราวหน้าจะเสิร์ฟข้าวพร้อมกับอร่อยๆ ให้ลูกค้าได้อิ่มเอมกันได้อย่างไร
3 responses to ““ชายกลาง” โศกนาฏกรรมในจังหวะแทงโก้”
-
ได้ชมตั้งแต่วันแรกที่เข้า ปัญหามันอยู่ที่บท… บทมันยังไม่เข้าขั้นโปร ดูแล้วเหมือนงานนักศึกษาทำมากกว่า คือถ้าต้นฉบับวรรณกรรม มันยังไม่ได้ระดับ มันก็ยากนที่งานละคร ซึ่งตัวใช้ตัวบทมาทำ จะทำได้สมบูรณ์ แต่ก็ชอบมุขที่ใช้ในหลายๆช่วงนะครับ โดยรวมก็ยังเรียกว่าไม่ได้น่าเกลียดอะไร ดูได้เพลินๆ
-
ดูสนุก และขำดีครับ ชอบตรงขำอย่างเดียวนี่แหละ อย่างอื่นไม่คิดมากอะไรแล้ว แค่ได้คลายเครียด หายเครียดในช่วงเวลานั้น ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้วครับ
ลางเนื้อชอบลางยานะครับ คนเราก็ต้องการและค้นหาในสิ่งที่แตกต่างกันไป
-
สนุกค่ะ อย่าเข้าใจผิดนะคะเจ้าชายน้อย เพียงแต่มันยังขาดอีกนิดนึง อย่างที่บอกไว้ค่ะ
Leave a reply
-
wät July 30th, 2007 at 21:43